Na een wat onrustige nacht werd ik 's ochtends om 6.00 uur al wakker, geen wonder aangezien ik om 20.30 uur al op mn bedje in de auto lag (vroeg donker en koud). 's Nachts om 0.00 uur ging het luchtalarm af in Russell. Ik schrok me rot en klom uit de auto, wat is dat, maar klaarblijkelijk was ik de enige die zich een ongeluk schrok (en aan misschien wel een Tsunami dacht) de rest sliep gewoon door. (gisteren 1,5 week later kwam ik erachter dat het de manier was om de brandweer bijelkaar te krijgen. Handig, maar niet als het net zo klinkt als het luchtalarm in Nederland wat je elke 1e maandag van de maand om 12.00 uur hoort.)

Afin ook deze ochtend was het weer zwaar bewolkt, gelukkig toch enkele kleine blauwe plekken en flink wat wind. Mooi weer om te zeilen. Op naar de haven (nou ja aanlegsteiger) om een plekje op de Tucker Thompsen te boeken die om 10.00 uur zou vertrekken. Wat een schitterende tocht op een groot zeilschip. We mochten zelf de zeilen hijsen, overstag gaan en de schipper had genoeg vertrouwen in mijn stuurkunsten om mij een uur lang aan het roer te laten staan... ik voelde mij best wel stoer op zo'n grote boot! Halverwege de tocht werden we op een van de eilanden in de bay of islands gedropt zodat we deze konden verkennen. Daarna weer met motorbootje opgehaald en boord van het schip gebracht voor een gezellige BBQ on board. 2 meiden uit Canada gesproken waarvan de ouders uit Nederland komen (moeder uit Groningen, wat een kleine wereld). 's Middags geholpen met het hijsen van de zeilen (zwaar!!) en het knopen van de touwen. Ik heb genoten en mijn medereizigers ook, die gelukkig na mijn stuurmanskunsten toch weer aan boord durfde te stappen...

's Avonds zelfgevonden mosselen gegeten samen met Genevieve (uit Franstalig Cananda), die later mijn reisgenoot werd.