WOW! Een paar foto's doorgestuurd naar het thuisfront en ze zijn net zoals ik helemaal in de WOW stemming. Wat is dat? Nou wanneer je na elke bocht, elke kilometer weer het gevoel hebt dat je verrast wordt door overweldigende natuur. Dat is de WOW stemming! En die stemming heb ik goed te pakken. Wat een fantastisch mooie plek: Mt Cook Village. Samen met Anne (uit Californie) kom ik aan op de camping. In Wanaka haar meegenomen deze kant op, gezellig een keer weer met iemand samen reizen, ook al is het maar voor een paar uur.

Gegeten onder het toeziend oog van bergen boven de 3000 meter (ik voel me klein). Wat smaakt eten lekker in zo'n omgeving, zelfs als het maar gewoon aardappels, brocolli en stukje vlees is. 's Avonds de Mt Cook tijdens zonsondergang van kleur zien veranderen (geel, oranje, rose en tot slot grijs). WOW! (voor een eigen wow-ervaring, zie foto's en filmpjes)

Volgende dag wordt ik wakker, na een zeer koude nacht (oh ja we zitten hier boven de 700 meter) en ben ik helemaal klaar voor een zonnige dag aan de voet van de Mt Cook. Samen met Margriet en Jolien, die ik de vorige avond tegenkwam, de dag begonnen en besloten om de Hooker Valley Track te lopen. Wat n gezelligheid zo met zn drieen (zeker op de swing bridges en over de 'niet-stoppen' richel want er vallen rotsblokken naar beneden). Op naar het meer aan het einde van de track om daar een lekkere duik te nemen... tenminste dat was de bedoeling. Maar toen mijn oog viel op de grote ijsblokken die in het meer ronddreven was ik niet meer zo enthousiast. Margriet was echter wel zo dapper en ging gewoon even zwemmen.... ahhhh! WOW!

Op de terugweg nog maar even langs de blue lakes om vis voor het avondeten te vangen (na 8 km gravel road en een wandeling van 15 min kwamen we erachter dat er ws geen vis zwemt in deze koude meertjes). Laatste poging in het grote meer, maar dan konden we niet bijkomen (een groot hek omsloot het hele meer). Nou ja dan maar tonijn uit blik, smaakt ook prima!

's Avonds weer op zoek naar vallende sterren die we de vorige avond voorbij hebben zien komen. Evenals een meteoriet (denken we) die tijdens de baan ontvlamde in groenblauwe kleuren. Heel bijzonder. 's Nachts wakker geworden door grote lawines die debergen afkomen denderen. Wat een intens lawaai zo middenin de stille nacht. 's Ochtends kwamen sneeuw- en steenlawines naar benenden rondom de camping. Best spannend. Toch maar niet de Mueller Hut Track lopen, teveel risico.

Dus, nog steeds mooi weer, op naar Lake Tekapo.