Sandflies (letterlijk vertaald zandvliegen, en ja ze vliegen maar wat dat zand ermee te maken heeft, begrijp ik nog steeds niet.) Heel veel Sandflies, alweer. En arme Genevieve die ik weer gevonden heb ik Queenstown heeft wel 80 vlekken van bijtende zandvliegen (we hebben geteld). Ik kom er wat beter vanaf met maar een stuk of 30. Bedenk maar dat je 30 muggenbeten hebt en dat ze allemaal tegelijk jeuken... ahhhh! Nachtelijke krabsessies, after bite (wat volgens mij alleen psychologisch werkt), anti bite (mn mix van Dethol en Baby Olie) helpt wel iets (aangezien ik maar 30 beten heb) maar het is ook niet alles. Het is een heel avontuur om die beesten te ontlopen, maar wij laten de pret niet drukken, het is hier per slot van rekening zo mooi!

Na mijn Mt Cook avontuur en Mt John beklimming ben ik weer naar Wanaka gegaan om daar de reddende engel uit te hangen bij een brand op de camping waar ik stond (echt waar geen grapje). Om na een paar dagen rust door te rijden naar Queenstown, Glenorchy, Paradise (ja het plaatsje heet echt zo) en de Routeburn Track vlakbij Lake Sylvan. Wat een schitterende wereld. De Routburn Track voor een groot deel gelopen (en een week later aan de andere kant vanaf Milford Road de rest gewandeld). Geweldige DOC campings, waarbij een meer of waterstroompje mijn douche was. Een hele uitdaging aangezien het bestaat uit smeltwater vanuit de bergen... maar ik begin ondertussen te wennen aan dit avontuurlijke leven en heb eindelijk plezier in deze ijskoude douches. En 's avonds koken is al helemaal een feest aangezien mijn uitzicht bestaat uit (besneeuwde) bergen, kraakheldere riviertjes, swingbridges en mooie groene velden. Wat smaakt het eten goed!

Na 5 dagen wildernis, geen echte douche, storttoiletten (oftewel een gat in de grond met een wcpot erop) was het weer tijd voor een echte camping. Dus op terug naar Queenstown en op zoek naar Genevieve (mijn reisgenootje van het Noorder Eiland) op de Top 10 Camping aldaar. En ja hoor, mevrouw is hard aan het werk, maar mijn Bonjour Madame Bedard brengt een stroom van enthousiasme teweeg. Het blijkt dat ze een weekje vrij is en haar bustickets naar Milford Sound reeds heeft geboekt. Maarre taxi Inge gaat ook die kant op, dus annuleren die tickets en gezellig met z'n 3-en (Barbara uit Australie had ik ergens onderweg op een gravel road gevonden) op naar Te Anau. Gezellig hoor!

Volgende dag gaat Barbara verder om de Kepler Track te lopen en wij stappen in de auto naar Milford Sound. Het is net Noorwegen, maar dan toch een beetje anders. Erg mooi! Lekker Kayaktocht gedaan, met een boot de fjord op geweest, zeeleeuwen gezien en zowaar geen regen gehad (Gemiddeld 6 meter regen per jaar in die omgeving). Andere kant van de Routeburn Track gelopen, Mirror Lakes gezien en prachtige watervallen naar beneden zien denderen. Kortom genieten (alweer)!

Terug in Te Anau doe ik het even 2 dagen rustig aan, mijn voetjes vragen er om. Het is ook niet niks al die lange trackings. Bij de I-site (VVV) boeken we een dagtocht naar de Doubtful Sound (een ander Fjord). Wederom een prachtige dag met veel mooie foto's. Wat een leven. Toch gaat de tijd heel snel als je het naar je zin hebt. En vandaag was het weer tijd om afscheid van Genevieve te nemen en haar op de bus te zetten naar Queenstown. Mijn reis gaat verder naar het zuiden richting Invercargil. Voor de verandering is het de afgelopen dagen heel regenachtig. De mensen hier zijn er volgens mij wel blij mee. 3 weken lang alleen maar zon en warmte is ook niet alles, hoewel ik er erg van genoten heb. Het is ineens weer koud 's nachts... sokken aan, in de slaapzak en fleece deken. Kan ik weer een beetje met jullie in Nederland meeleven. Alweer sneeuw?!!!

Tot volgende blog!

Have a good one! (zeggen ze hier bij afscheid...)