Kilometers zwetend asfalt, 30 graden, sneeuw en nog veel meer
Een week geleden reed ik rond op de State Highway langs de oostkust van Nieuw Zeeland. In 4 dagen tijd van Coromandel Peninsula via de East Cape, Napier naar Lake Taupo. Wat een reis. Voor het eerst vallen de afstanden mij een beetje tegen. Reden? Aantal kilometers, het feit dat ik bijna niemand tegenkom, de hitte (30 graden+) of gewoon het feit dat ik zaterdag in Taupo moet zijn omdat mijn volgende baantje op mij wacht. Dat laatste denk ik... Het was een prachtige route, fantastisch mooi weer en fijne campings. Voor het eerst gezwommen in de Pacific Ocean nadat ik 7 uur lang over zwetend asfalt had gereden (zo warm dat het wegdek weg begon te smelten). Geen haaien en andere enge zeebeesten tegengekomen. Die vang ik alleen maar als ik met Paul ah vissen ben...
Momenteel ben ik in Taupo, groot dorp (of moet ik het stad noemen) aan het gelijknamige meer. Prachtige omgeving met sneeuwbergen op de achtergrond. Jaaaahhh er ligt nog sneeuw. Dat is wel btje raar. De bergen waar ik het over heb zouden al lang sneeuwloos moeten zijn. Wel een prachtig gezicht! (foto's Tongariro National Park). Heerlijk gewandeld en het alpine gevoel van Noorwegen en Zwitserland weer een beetje gevoeld. Leuk! Ik kijk uit naar mijn reis naar het zuider eiland. Vorige week heeft het daar nog gesneeuwd (op de bergen). Ik ben benieuwd. Vandaag een plekje op Top 10 Holiday Park vlakbij Wellington geboekt (Lowerhutt). Het is zomervakantie hier en alle Kiwi's trekken er op uit. Wel zo handig om te reserveren. Morgen maar eens kijken naar een camping op het zuidereiland (vlakbij Marlborough Sounds).
Eergisteren overigens vreselijke stankoverlast gehad... ;) Nee gekheid ik heb de stank opgezocht. Tussen Taupo en Rotorua liggen diverse Thermische regio'smet stoom, modder enzwaveldampen. Daar een bezoek gebracht aan Wai-O-Tapu (nadat ik een vertegenwoordiger aan de balie van het Motel heb gehad die wilde dat wij kaartjes voor hen gingen verkopen. En dat wil Inge wel, maar dan wil ze uiteraard wel zelf gratis het park bezoeken;) Nou dat heb ik geweten. Gratis toegang, maar wat een stank! Aiai... Het was een hele belevenis, ik had hetvoor geen goudwillen missen maar een seizoenkaart is niet voor mij weggelegd, oftewel eens maar nooit weer. Ik leef wel op mijn herinneringen en foto's.
Gisterochtend weer begonnen met werken en even op skype met pa en ma. Nog geen half uur later werd mij vriendelijk verzocht om de rest van de dag maar vrij te nemen. Tijd om in de auto te stappen en wat moois te bekijken. Ockert (eigenaar Motel) gaf mij de tip op naar Tongariro te rijden. Iets wat ik zelf ook graag wilde zien. Het was in 1 woord fantastisch en de foto's spreken voor zich. Op weg naar het zuiden nog maar een keer daar langs rijden.
Vandaag lekker gewerkt op kantoor, boekingen maken, gasten te woord staan, kinderspeeltoestel geschilderd, was gedaan, inventaris van de motelkamers doorgelopen en gecontroleerd. Kortom lekker ontspannen een beetje werken... Ockert en Lorinda zijn hele aardige mensen en behandelen mijfantastisch, als onderdeel van hun familie. Kerst mag ik samen met hen, kinderen en kleinkinderen vieren. Gezellig!
Voor nu de hartelijke groeten vanuit Taupo en alvast fijne Feestdagen en een fantastisch mooi Nieuwjaar gewenst!! Geniet ervan.
Inge
Reacties
Reacties
Ha Inge,
Je maakt fantastische foto's bij je leuke verhalen!
Terugkomend op je vorige verhaal, heb je nog wat anders dan vis aan de haak geslagen toevallig??
Fijne kerst en oud&nieuw!
Liefs Yvet
Smeltend asfalt in Nederland, nee. Wel smeltende sneeuw door zout op het asfalt. Veel plezier met het werken op het Motel in Taupo en de uitstapjes in de omgeving.
Als ik dit lees zijn we net terug uit Oostenrijk, lag ook sneeuw hoge temperatuur maar geen 30 graden.
Geweldig om je toer te volgen Inge, en dat werken van jou kun je toch niet laten.
MEt Sallandse groet,
Toon
Ha die Inge
Lekker weer op pad? en dan dat mooie weeer
Wel gek zeker Kerst in de zon en wij in de sneeuw, nou ja meer voor de Kerst dan.
Nu op naar Oud en Nieuw en daarna wordt weer strenge vorst voorspeld.
Afwachten maar.
Colinda en Wim hebben een dochtertjes gekregen. Wist je dat al? Ze heet Marit is 52 cm lang en 3840 gram geboren op 20 december.
Hier verder alles oké. Veel aan het werk.
Voor jou fijne jaarwisseling hoe je die ook mag vieren en een goede start dan maar voor 2010 met je fijne reis.
Groetjes
Ineke
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}