Woorden schieten te kort. De Lonely Planet beschrijft deze regio als breathtaking, magnificent en fabulous en dat komt nog niet eens in de buurt van hoe geweldig mooi het is in de Queen Charlotte Sound en het Abel Tasman National Park. Na Windy Welly (Wellington) waar het meestal hard waait was het tijd om met de boot over te gaan naar het zuider eiland. Na een zware boottocht met heel veel wind en een ietwat zieke Inge (en andere passagiers), een schitterende tocht door de Queen Charlotte Sound aan in Picton in de Marlborough Sounds.

Meteen maar de auto ingestapt om een ritje te maken over het Zuider Eiland. Ja ik ben er dan eindelijk! En wat een ongelooflijk mooi gebied. Hetmeest azuurblauwewater wat ik ooit gezien heb, mooie vergezichten, prachtige haventjes, schitterende wegen en nog veel meer. Ik ben helemaal heppie! De volgende dag naar Picton toe, een wandeltocht incl. boottocht boeken en een nieuw leesboek kopen want ik lees heel veel. Eindelijk weer tijd voor boeken lezen!

's Ochtends vroeg op en lopend vanaf de camping naar de haven van Picton gelopen om daar aan boort te gaan van een postboot die mij naar Ship Cove brengt. Vanaf daar gaat een wandeling (klimmen en dalen en weer klimmen en toch ook maar weer dalen) naar Furneaux Lodge verderop op de track. Bekijk de foto's en beoordeel zelf...

Eigenlijk wilde ik 2 dagen later nog helemaal niet verder, maar er is nog zoveel moois te zien en ik ben al over de helft van mijn tijd in NZ. Dus maar verder naar het Abel Tasman National Park. Dat kan toch onmogelijk mooier zijn dan de Queen Charlotte Sound?! Tijd voor een beetje andere sportieve inspanning. Een dagje kayakken op de zee van het Abel Tasman National Park. Eigenlijk volgeboekt, maar Inge mocht na een kleine smeekbede toch mee met een groep die al een dag onderweg was. Met watertaxi het park in naar Anchorage Bay. Vanaf daar in 2 persoons Kayak met de Nederlandse Laura naar Onetahuti Bay. Gouden stranden, blauw water, zeeleeuwen die rond de kayak spelen en pinguins die dartelen in het water. Een onvergetelijke ervaring! Wel lichtelijke spierpijn in mijn bovenarmen en schouders, na een dag lang een niet al te dagelijkse beweging gemaakt te hebben. Wat een fantastische reis. Ik ben een bofkont.

Morgen gaat de reis weer verder langs de Westkust richting de Pancakes Rocks en de gletsjers. Tenminste dat is het idee, maar je weer maar nooit!

Ciao!